Home > कविता

कविता : उसलाई

✍️लाडुप घिसिंग यो व्यस्त शहरकोसंकुचित गल्ली र चोकहरुबीचआज पनि उसले सदा झैं उभिएरहेरिरहेछ।नौलो केही छैनभग्नावशेष पनि होइन। आफ्नो साँध-सिमाना गुमाएकोभनौ या हराएकोरंगीन मानचित्र उसलाई मनपर्दैन।घचेट्दै अपरिचित घुइँचोले पर पुर्याएपछिउसलाई भान हुन्छअहिले उसको शरीरलाई उभ्याएर राख्न खोज्नेदुई खुट्टाहरूले समेत जग्गा पाएको छैन। आफ्नो साँध-सिमाना गुमाएकोभनौ या हराएकोरंगीन मानचित्र उसलाई मनपर्दैन,सोझै भनौंआफूलाई मिच्दै आएको धरतीआफूलाई थिच्दै आएको आकाशकेही मनपर्दैनआजकल उसलाई भूगोल मनपर्दैन। रगत-पसिना बगेको, बगाएको।आँशुले रसाएको,आफ्नो यथार्थको किताबभित्रकामार्मिक पृष्ठहरुआज भित्र-भित्रै 'सिल्भर-फिस्'-हरुले खाइसकेछ।किम्बदन्ती भएर बाँचेको सत्य पनिदुई-चारजना गर्दै मरिसकेछ। पुर्वाग्रहले ग्रस्त,अरूकै चश्माले देखेको,टम्म कुइरोले ढाकेकोपर्दा पछाडीको वास्तविकतालाई लुकाएरअरूकै कलमले लेखेको,असत्यहरूलाई!आफ्नै परिचयआफ्नै कथा हराएकोअस्वीकार गर्न नसकिने अँध्यारो पाठ्यक्रमजैव-विकासको क्रममाभनौं या डार्विनको सिद्धान्त समाएरउसलाई लखेट्दै गरेको यो

Read More

कविता : मगर र सीमाना

दिल थापा ए साली नानी कति पाला भयो ? रक्सीको बाहान उर्ताने बेलामा भएन ? कति भयो टम्मराले पानी पिएको ?कति भयो जाँडको मातलेदेशभक्तीको गीत गाएको ? यसो चिरिप्प पारेरकालापानीमा विस्तारवाद विरुद्धलड्न जाऊकी भनेको ? ए आले दाई खोरको लोकल सुंगुर त खुब कराउँछ त ? राष्ट्रवादको भावनाले बार नै नाग्ला जसरी ।  यो संगुरलाई काटेर बोसोलाई खारेर गरिब आमाको पैतालाजस्तै फाटेको देशको आन्तारिक राष्ट्रियतामा त्यो बोसोले मालिस गर्न मिल्दैन ? अनि कुल देउतालाई सुंगुरको ह्याँकुला चढाएर तिमी र म लिपुलेक घुम्न जान मिल्दैन ? ए साली नानी तिम्रो रोदी घरमा आजकाल राष्ट्रप्रेमको भजन गाउनभेनाहरु आउँदैन ?  मलाई त टेछो बारा । तिमीसंगै बसेर आँखामा आँखा जुधाएरखान पो मन थियो । तिमीसंग कौराहा नाचेर बैशालु कुममा कुम जोडेररातभरि धित मरुन्जेल तिमीसँग नाचेर भाले बाँस्नुभन्दा अगाडि देशको

Read More

कविता : बुख्याँचा बादशाह

-सर्जन सुब्बा एकाएक दृष्टि घुमाउदैसत्य कुटिल मुस्कानमामुश्किलले छोप्दै,केही थान प्रश्नका विरुद्ध दुई थान प्रश्न निगाह हुन्छ ,'नक्शा चाहिएको कि भूमि ?''जीवन चाहिएको कि स्वतन्त्रता ?' मानौं, जे जति यहाँ सबै छउनै दाताको गोजीबाट बकस भएको छ मैले सोधेँ भने -महाराज ,सास र शरीर मध्ये कुनचाहिँ टक्रयाँउ हजुरलाई?,माटो र मुटु मध्ये कुनथोक बक्सिउँ हजुरलाई?,जवाफ छ?होइन भने , प्रश्न होइन जवाफ नै चाहिन्छ ,यतिबेला, आदेश होइन देश नै चाहिन्छ अन्ततः त्यही भयो ,जस्तो कि - टुक्के महाराजको जय-जयगानलेदेशलाई यहीँ पुर्याउँछ,अक्कल बिनाको अहंकारलेदेशलाई यहीँ पुर्याउँछ,जसरी बुख्याँचाको भरमाबाली सखाप हुन्छ ,बुख्याँचालाई जिम्मा लाएपछिदेश सखाप भएको छ प्रश्न त मेरो छ -लम्पसार पर्नुको पनि हद हुन्छ ?लाचारीको पनि सीमा हुन्छ ?हुन्छ भने ,यिनीहरूले

Read More

कविता : बुर्लुम्मै ढली जाने रहरहरु

मिन थापा मगर ( वहाली )सपनाका नयाँ पालुवाहरुमुस्कुराउने हजार सपनाहरुबुर्लुम्मै ढली जाने रहरहरु ।टेको छैन यहाँपलभरमै खुशीपलभरमै पिडामडारिने त्यो कालो बादलभारोसा छैन यहाँन हावाहुरीन बर्षातरसभरि ती आश्वासनहरुकोल्टिन्छ यहाँक्षणिक प्यारक्षणिक तमशासपनाका नयाँ पालुवाहरुमुस्कुराउने हजार सपनाहरुबुर्लुम्मै ढली जाने रहरहरु...रिसिङ्ग - २ तनहुँहाल : जापान

Read More

कविता : कोरोनावतार

बिरेन्द्र अब्जसटिस्टाभेल्ली , दार्जिलिङ् बिचरा हाम्रो अहँम र घमण्डहरुसभ्यता र बैभवहरुस्वतंत्रता र लक्ष्यहरुहाम्रो साहस र कर्महरुअहिले हाम्रै हातमा छन् कि छैनन्हाम्रै साथमा छन् कि छैनन्यी हाम्रो स्वत्वहरुहारिरहेका छन् कि जितिरहेका छन् हामीसंगै? यति बेला हाम्रो आँखाका शंकाहरुमामुटुका ढुकढुकीहरुमाछातिका भरोषाहरुमाहत्केलाका रेखाहरुमामष्तिष्कका नशा-नशामाहाम्रो भाग्यका फैसलाहरुमाआज कसैको आधिपत्य छ कि छैन? आजसम्मै हामीले मान्दै आएकाहाम्रो संसार र बँचाईहरुसोंचाई र प्रगतिहरुहाम्रो सिधान्त र मान्यताहरुअन्त्य र मुक्तिहरुआज कसैको त्रास भन्दा परसत्य र अजेय छ कि छैन? येसैले मलाई घेरिरहेछ शंकाहरुले--हामीलाई मान्छेको अर्थ बुझाउँन्मान्छेको कर्म सिकाउँन्हामीलाई मान्छेको धर्म सम्झाउँन्त्यो भन्दा अझ माथिहामीलाई मान्छेको औकात देखाउँन्आएका छन् कोही--नयाँ युगको आरम्भ गर्ननयाँ सोंच र चेतना भर्नईश्वर जस्तै अदृष्यत्यो निराकार कोरोनावतार।

Read More

कविता : भ्रम

संगीत मगर - दाङ् व्यस्त बजार भन्दा प…रको क्याफेमाभयो केही यस्तो कीरोकियो नजर अनायासै तिमीमामैले देखेँ-सिर्फ तिमीलाई देखेँ। मुस्कुरायौ तिमीचिरपरिचित मुस्कुरायौसबै-सबै सुन्दरताहरुआकर्षणहरु अनुहारमा लिएर मुस्कुरायौ।सामुन्ने थियौ तिमीम स्पष्ट देख्दथेँ खैरा ति आँखाहरु -ठोक्किएर यि आँखासँगतेज भइदियो मुटुको गति।मैले हात बढाएँतिमी तिर हात बढाएँ-उत्सुक्ताले-उमङ्गले-बेहद अनुरागले हात ठोक्किएपछि पो थाहा पाएँहाम्रो बिचमा त सिसा पो रहेछ।

Read More

ती याद यी दिन (हजुरआमाको कथा)

अनिल पौडेल "किर्ते" (हजुरआमा उवाच) कथै कथा जीवनका, लेख्ने पाना छैनउमेर ढल्क्यो याद ताजा, रहरले हैनमनमा मैलो बस्यो हाम्रो, माझी हेर्न मन भोपैलेको र अहिलेको जुग, दाँजी हेर्न मन भो। सबेर नै उठ्थ्यौँ हामी, खोले-फाँडो पाक्थ्थोकुँडेमा दूध उम्लिसक्दा, बल्ल घाम लाग्थ्योलाठेहरू बारी जान्थे, दुईहल मेलो खन्थेखाजा खाने बेला हुँदा, दिन ढल्यो भन्थेअहिलेका त मान्छे बिग्रे, सबै अल्छि तिघ्रेजोस जाँगर छैन केही, भएका सबै निख्रेआधा दिन सम्म सुत्छन्, बोलाउँदैमा दिक्कबल्ल उठ्छन् झोक्राउँछन्, आङ तान्दै ठिक्क। गोठभरि वस्तु भाउ, दून्थ्यौँ खोले दिन्थ्यौँलोरी गाउँदै डोको बोकी, घाँस काट्न हिन्थ्यौँपटुकामा मिस्री टुक्रा, मुख सुक्दा चुस्थ्यौँपसिनाका धारा बग्थे, गाम्छा फेरले पुछ्थ्यौँअहिलेकाले यस्तो काम, गर्नेलाई हेप्छन्दूध हैन दारू पिउँछन्,

Read More

कोरोना : दैवको लाठी

अर्जुन शर्मा निरौलागीतखोला, कालेबुङ हिमाल मुस्कुरायोचाॅदीको पहाड़ चम्किरहेछ ।।गंगा नदी पवित्र बनेकी छिन शताव्दी पछियमुनामा स्वच्छ जल प्रवाह देखियो। । आकाश स्वच्छ छमहानगर वासीले निलो आकाश देखें जीवनमा पहिलो चोटीसलह झैं हिॅड़िरहने मानवजातिएकाएक हराए शहर,महानगरबाट ।। रेल गुड़ेको छैनमोटर वाहक ठप्प छ।।बन्य प्राणीलाई शान्ति छस्वतन्त्र र सुरक्षित छन् उनीहरू हिॅजआजहवाई जहाज उड़ेको छैनपंक्षी स्वतन्त्रत उड़िरहेछन् पखेटा फर्फराएर ।। पानी जहाज चलेको छैनजलचर रमाईरहेछन् आफ्नै संसारमा। ।हल्ला छैन शहरमाशहर चीर निद्रामा सुतेको छप्रदुसन छैन परिवेशमाशान्त छ संसारशान्ति छ सबैलाई। । मानव प्रगति रोकिएको छ एकाएककल कारखाना बन्द छन्नदी , खोला खोल्चा स्वच्छ बनेको छव्यापार व्यवसाय ठप्प छधूॅवा थूलो छैन पृथ्वीमा। । म फर्केर दुइ सय बर्ष पछि

Read More

खबरदार … सरकारी आदेशले छुँदैन

सुमित्रा अबिरल दार्जिलिङ्ग शितको थोपालाई एउटा यस्तो दिनको पर्खाइ छ जो रातहरूसंग आकाशमा उडेका कालो बादलका थुम्काहरू सरह कोरोनालाई उड़ाएर भत्काउँदै …भत्काउँदै एउटा यस्तो सूर्य उदाओस जहाँ भुकभुके उज्यालोमा जनसेवामा हिड़ेकी मेरिना / सरिना / मधुमति / मनमाया जस्तै ती लाखौं आमाहरूकी छ महिने गुडियाले बेलुकीपख सुरक्षित आमाको अनुहार हेर्न पाऊन् ममतामय छात्तीभरि सजिएको सपनाहरूमा उनिहरू फूल्न सकोस् भविष्यसंग कल्पनाका उड़ानहरूले यथार्थका रंगी बिरङ्गी फूलका बगैचा बनोस् यहि चहान्छन् शितका थोपाहरू विश्वका सिमानाहरूमा खटिएका हरियो सहासी पोशकभित्र एउटा कोमल बाबुको मन मुटु उनिहरूका तरेलीमा आफ्नो सानी पुतली नाँचिरहेकी हुन्छन् ती सानी

Read More

कविता : साधारण मान्छे

✍️पराजित पोमु एउटा साधारण मान्छे जस्तो की सामान्य मान्छेले खानु, लाऊनु, हाँस्नु, खेल्नु इत्यादि गरे जस्तै दैनिक कामक्रिया गर्छ त्यस्तै- एक साधारण मान्छे हुँ म हजुर त यो सहरकै नामुद मान्छे हजुर त यो सहरकै असल मान्छे तर हजुर जस्तै भेषधारी भएको हजुर जस्तै नामधारी भएको कसले गरि रहेछ हजुरकै बदनाम? एक साधारण मान्छे म, साधारण सोंँच्छु साधारण बुझ्छु साधारण जिज्ञासा राखि बसेँ- यो सहरको बिच भागबाट कसले बजाई रहेको छ-बिभक्त बाँसुरी? कसले भुटी रहेछ-बुद्धको गिदी जिब्रो ? कसले खेली रहेछ-स्वयम्भुको दुई आँखाको गुच्चा? कसले मच्याई रहेछ-गाऊंँको कुनामा आत- कोलाहल? कसले छोडि रहेछ-खुल्लामञ्चदेेेखि चोक र रोड सबै

Read More